Zieleń roślin uspokaja a praca w ogrodzie relaksuje – to wiedza wszyscy, którzy często spędzają czas w otoczeniu roślin. Nie wszyscy jednak wiedzą, że istnieje metoda terapii nazywana hortiterapią. Czym jest ogrodoterapia i dla kogo jest zalecana?
Ogrodoterapia – co to jest?
Ogrodoterapia jest dziedzina medycyny niekonwencjonalnej, której zadaniem jest wspieranie innych terapii. Hortiterapia polega na obserwowaniu ogrodu i jednocześnie pracy w nim.
Zastanawiając się czym jest ogrodoterapia nie można zapomnieć o podziale, który panuje w terapii. Czynna terapia polega na pracy w ogrodzie. Osoby z zaburzeniami sadzą rośliny, wyrywają chwasty, pielęgnują swoje uprawy. W czynnej ogrodoterapii uczestnicy mogą wykonywać prace plastyczne przy pomocy plonów.
Zadaniem ogrodoterapii jest oddziaływanie na kondycję fizyczną, a także psychiczną. Hortiterapia rozwija zmysł dotyku, poprawia chwyt i aktywizuje wszystkie mięśnie, a co najważniejsze również te osłabione.
Ogrodoterapia bierna bazuje na wykorzystaniu zmysłu wzroku, słuchu i węchu, które w ogrodzie bardzo szybko się uruchamiają. Uczestnicy terapii obserwują rośliny, słuchają odgłosów ogrodu, poznają jego zapachy.
Kiedy warto wykorzystać ogrodoterapię?
Hortiterapia sprawdza się wśród osób z problemami psychoruchowymi lub niedomaganiami fizycznymi i ruchowymi.
Osoby dotknięte niepełnosprawnością ruchową, upośledzeniem umysłowym, cierpiące na zaburzenia rozwojowe lub wyalienowane społecznie na pewno odczują duże korzyści z kontaktów z przyrodą.
Trzeba pamiętać, że w ogrodzie jest mnóstwo zapachów. Osoby na terapii bardzo szybko je odczuwają, ale nie jest to jedyna korzyść. W trakcie prac ogrodowych zwiększa się wydzielanie serotoniny, która jest odpowiedzialna za nasz dobry nastrój. Dzięki temu jest to terapia, w czasie której dobre efekty osiągają osoby z depresją, zaburzeniami lękowymi, po silnych traumach czy wykluczone społecznie. Hortiterapia jest również przewidziana jako forma resocjalizacji dla osób o skłonnościach przestępczych.
Ogrodoterapia dla wielu osób stanowi również jedyną formę ruchu. Dotyczy to osób z dużym upośledzeniem ruchowym, ale również problemów wieku starczego. Praca w ogrodzie, wykonywana w większych grupach, to również szansa na wznowienie kontaktów społecznych, z zachowaniem których często mają problem osoby starsze i chore.
Ogrodoterapia jest w Polsce stosunkowo nową dziedziną. Nadal nie jest popularna i dopiero zdobywa grono wiernych uczestników. Warto jednak wiedzieć, że w krajach skandynawskich kontakt z przyrodą jest bardzo rozpowszechniony i ceniony.
FAQ – najczęściej zadawane pytania
Czym jest ogrodoterapia (hortiterapia)?
Ogrodoterapia jest dziedziną medycyny niekonwencjonalnej, której zadaniem jest wspieranie innych terapii i polega na obserwowaniu ogrodu oraz pracy w nim.
Na czym polega ogrodoterapia czynna?
Czynna ogrodoterapia polega na pracy w ogrodzie, gdzie osoby z zaburzeniami sadzą rośliny, wyrywają chwasty, pielęgnują swoje uprawy. Uczestnicy mogą również wykonywać prace plastyczne przy pomocy plonów.
Jakie korzyści fizyczne przynosi ogrodoterapia?
Ogrodoterapia oddziałuje na kondycję fizyczną, rozwija zmysł dotyku, poprawia chwyt i aktywizuje wszystkie mięśnie, w tym te osłabione.
Dla kogo zalecana jest hortiterapia?
Hortiterapia sprawdza się wśród osób z problemami psychoruchowymi lub niedomaganiami fizycznymi i ruchowymi, w tym u osób dotkniętych niepełnosprawnością ruchową, upośledzeniem umysłowym, cierpiących na zaburzenia rozwojowe lub wyalienowanych społecznie. Jest również przewidziana jako forma resocjalizacji dla osób o skłonnościach przestępczych.
W jaki sposób ogrodoterapia wpływa na zdrowie psychiczne?
W trakcie prac ogrodowych zwiększa się wydzielanie serotoniny, odpowiedzialnej za dobry nastrój. Dzięki temu ogrodoterapia jest skuteczna dla osób z depresją, zaburzeniami lękowymi, po silnych traumach czy wykluczonych społecznie.
Na czym polega ogrodoterapia bierna?
Ogrodoterapia bierna bazuje na wykorzystaniu zmysłu wzroku, słuchu i węchu, które w ogrodzie bardzo szybko się uruchamiają. Uczestnicy terapii obserwują rośliny, słuchają odgłosów ogrodu i poznają jego zapachy.
